Blog

Vink en oog

Het moet bijna twintig jaar geleden zijn dat Simon Vinkenoog ons, een bende studenten, gidste door Amsterdam. Wat we gezien hebben, weet ik niet meer, ik herinner me enkel die wonderlijke man. En zijn hele lieve echtgenote, overigens. Toen al in de zestig was hij energieker dan ieder van ons en, de joint immer in de mondhoek, inspireerde hij ons bovenmatig. Wat een kracht, wat een gedrevenheid, en wat een wandeltempo. Ik herinner me ook weinig werk van Vinkenoog. Ik las wel wat romans en gedichten, maar nooit maakten ze meer indruk dan als hij ze zelf voorlas, met dat immense tempo en die enorme overtuiging, verontwaardigd tot op het laatst.