Blog

buurman

Kuierend door de buurt werd ik op de schouder getikt door een man. Geweldig brede glimlach, grijze snor, in het gezelschap van een fijne zoon, een vijftienjarige. Of ik hem nog kende, ik was ooit zijn leraar. Oh ja, ik herkende hem, terwijl het inmiddels toch meer dan tien jaar geleden is dat hij bij mij in de klas zat. Of ik hem niet verder Nederlands kon leren, gewoon, bij hem thuis, want hij blijkt om de hoek te wonen. Een uurtje per week, want naar de les kan hij niet meer, hij werkt te hard. Ik helaas ook, want eigenlijk wel een fijne manier om de buurman beter te leren kennen. Zijn zoon kan de taal wel met hem praten, maar het is de grammatica die hem voor problemen stelt. Iemand?